پرسش‌های پرتکرار

جارویس یک پلتفرم دسترسی به هوش مصنوعی است که با یک حساب کاربری و یک کلید API، دسترسی به چندین ارائه‌دهنده و مدل هوش مصنوعی را از طریق یک درگاه یکپارچه فراهم می‌کند. به‌جای ساختن حساب جداگانه برای هر سرویس، همه‌چیز را از یک کنسول مدیریت می‌کنید.

کاتالوگ جارویس مدل‌هایی از OpenAI (GPT)، Anthropic (Claude)، Google (Gemini)، xAI (Grok) و DeepSeek دارد. فهرست کامل، شناسهٔ API هر مدل و کاربردهایش در صفحهٔ «مدل‌ها» آمده است. مدل‌هایی که کلید شما می‌تواند استفاده کند به پلن فعال شما بستگی دارد.

بله، به شرطی که حق استفاده از آن موسیقی را داشته باشید؛ یعنی خودتان آن را ساخته‌اید یا برای استفاده در ویدیو مجوز دارید. افزودن موسیقی به ویدیو در ویرایشگر «تدوین» استودیوی ویدیوی جارویس انجام می‌شود که هنوز فعال نیست و به‌زودی اضافه می‌شود؛ تا آن زمان ویدیو را دانلود کنید و موسیقی را با ابزار تدوین دلخواه خودتان اضافه کنید. API ساخت ویدیو (⁦POST /v1/videos⁩) فایل صوتی نمی‌پذیرد. فایل صوتی فقط وقتی ذخیره می‌شود که صریحاً تأیید کنید حق استفاده از آن را دارید، و هرگز برای سرویس ساخت ویدیو فرستاده نمی‌شود؛ فقط توصیف و تصویرهای مرجع برای ساخت ویدیو فرستاده می‌شود.

مدل‌های ساخت ویدیو متن را به‌صورت بخشی از تصویر تولید می‌کنند و متن فارسی (و هر متن غیرلاتین) را معمولاً درست نمی‌نویسند؛ حرف‌ها ممکن است خراب، جداافتاده یا به ترتیب نادرست دربیایند. به همین دلیل جارویس هرگز از مدل نمی‌خواهد متنی روی ویدیو بنویسد. در توصیف هم از مدل نخواهید شعار، عنوان یا کپشن بنویسد؛ آن‌ها را بعد از ساخت روی ویدیو بگذارید. افزودن کپشن فارسی با ظاهر درست در ویرایشگر استودیوی جارویس («تدوین») به‌زودی اضافه می‌شود؛ تا آن زمان از ابزار تدوین دلخواه خودتان استفاده کنید. خود توصیف صحنه را می‌توانید فارسی بنویسید، ولی مدل‌ها معمولاً توصیف انگلیسی را دقیق‌تر دنبال می‌کنند.

ویدیوی ساخته‌شده در فضای ذخیره‌سازی خصوصی جارویس نگه داشته می‌شود و از سهمیهٔ فضای شما حساب می‌شود. مدت نگهداری قابل تنظیم است و جارویس آن را تعیین می‌کند: برای ویدیوهایی که با API می‌سازید به‌طور پیش‌فرض ۷ روز است؛ پس از آن نسخهٔ ذخیره‌شده حذف می‌شود و دانلود ⁦404⁩ با ⁦video_expired⁩ می‌دهد. زمان دقیق هر ویدیو در فیلد ⁦expires_at⁩ پاسخ API آمده است. برای ویدیوهای کتابخانهٔ استودیو مدت نگهداری جداگانه تنظیم می‌شود و ممکن است تا زمانی باشد که خودتان حذفشان کنید. هر زمان بخواهید می‌توانید ویدیو را زودتر حذف کنید (در API با ⁦DELETE /v1/videos/{id}⁩)؛ با حذف، توصیف ویدیو هم پاک می‌شود و فقط سابقهٔ هزینه و فراداده می‌ماند. ویدیوهای مهم را پیش از پایان مدت دانلود کنید.

با تلفن پشتیبانی ⁦021-91093150⁩، تلگرام پشتیبانی ⁦@Jarvis_you_support⁩ یا ایمیل ⁦support@jarvis.you⁩. همهٔ راه‌های تماس در صفحهٔ «تماس و پشتیبانی» آمده است.

پس از خرید پلن، در کنسول یک کلید API می‌سازید که با ⁦pmai_⁩ شروع می‌شود. کلید را در هدر Authorization به‌صورت Bearer یا در هدر ⁦x-api-key⁩ می‌فرستید. درگاه هم API سازگار با OpenAI و هم API پیام‌های Anthropic را ارائه می‌دهد، پس بیشتر ابزارها فقط با تنظیم آدرس پایه و کلید وصل می‌شوند.

بله. Claude Code از درگاه بومی Anthropic استفاده می‌کند: متغیر ANTHROPIC_BASE_URL را روی آدرس پایه درگاه (بدون ⁦/v1⁩) بگذارید و هر دو متغیر ANTHROPIC_API_KEY و ANTHROPIC_AUTH_TOKEN را برابر همان کلید ⁦pmai_⁩ خود قرار دهید. مدل اصلی و مدل پس‌زمینه را هم به Model IDهای کاتالوگ پین کنید. راهنمای گام‌به‌گام در «راهنمای استفاده» آمده است.

بله. اپلیکیشن Claude Desktop در انتخاب مدل فقط شناسه‌های هم‌شکل Claude را می‌پذیرد، بنابراین مدل‌های غیر Claude یک نام مستعار به شکل ⁦claude-…⁩ دارند. نام مستعار هر مدل را در پروفایل همان مدل در صفحهٔ «مدل‌ها» پیدا کنید و در فیلد مدل وارد کنید. درخواست به همان مدل می‌رسد و مصرف توکن روی همان مدل اصلی ثبت می‌شود.

بله. Cursor، Cline، Roo Code، Continue، Codex و SDKهای رسمی OpenAI با تنظیم آدرس پایه و کلید API به درگاه وصل می‌شوند. سازگاری API به معنای کار کردن همهٔ قابلیت‌های هر ابزار نیست؛ «راهنمای استفاده» برای هر ابزار، تنظیمات دقیق و محدودیت‌هایش را آورده است.

Embedding (امبدینگ) یعنی تبدیل یک متن به فهرستی از عددها به نام «بردار»؛ متن‌هایی که معنای نزدیک دارند، بردارهای نزدیک به هم می‌گیرند. با آن می‌توانید جست‌وجوی معنایی (پیدا کردن متن مرتبط حتی بدون کلمهٔ مشترک)، پرسش و پاسخ روی اسناد خودتان (RAG)، خوشه‌بندی و دسته‌بندی متن و پیشنهاد محتوا بسازید. جارویس این کار را با مسیر سازگار با OpenAI ⁦POST /v1/embeddings⁩ ارائه می‌دهد و SDKهای OpenAI و کتابخانه‌هایی مثل LangChain با تنظیم آدرس پایه و کلید کار می‌کنند. مدل‌های Embedding هر کلید به پلن شما بستگی دارد و فقط مدل‌های دارای قیمت عرضه می‌شوند؛ راهنمای کامل در «راهنمای استفاده» (بخش «بردار متن») آمده است.

LangChain به‌طور پیش‌فرض متن را خودش به توکن تبدیل می‌کند و به‌جای متن، آرایه‌هایی از عدد می‌فرستد. جارویس آرایهٔ توکن را نمی‌پذیرد و با خطای ۴۰۰ (با ⁦param: input⁩) رد می‌کند. راه‌حل این است که ⁦OpenAIEmbeddings⁩ را با ⁦check_embedding_ctx_length=False⁩ بسازید تا متن ساده بفرستد. با این گزینه LangChain متن‌های خیلی بلند را خودش تکه‌تکه نمی‌کند، پس طول هر متن را خودتان کنترل کنید. نمونهٔ کامل در «راهنمای استفاده» آمده است.

نه. هر مدل فضای برداری خودش را دارد و شباهت کسینوسی میان بردارهای دو مدل مختلف معنایی ندارد، حتی اگر طول بردارها برابر باشد. پرسش‌ها و اسناد را با یک مدل (و یک مقدار ⁦dimensions⁩) بسازید و اگر مدل را عوض کردید، همهٔ داده‌هایتان را دوباره Embedding کنید.

ظرفیت پردازش دسته‌ای بین همهٔ کاربران جارویس مشترک است: ارائه‌دهنده تعداد دسته‌های هم‌زمان، تعداد خط‌های در حال اجرا و حجم فایل‌ها را برای کل جارویس محدود کرده است. به همین دلیل جارویس دسته‌ها را پیش از ارائه‌دهنده در یک صف عادلانه نگه می‌دارد تا یک مشتری همهٔ ظرفیت را نگیرد؛ هر حساب هم به‌طور پیش‌فرض هم‌زمان حداکثر ۲ دسته را نزد ارائه‌دهنده دارد و دستهٔ بعدی، حتی اگر ظرفیت خالی باشد، منتظر می‌ماند. تا نوبت دسته‌تان نرسد ⁦status⁩ همان ⁦validating⁩ است و عضو ⁦jarvis_queue⁩ جایتان در صف (⁦position⁩) و زمان تقریبی شروع (⁦estimated_start⁩) را می‌گوید؛ این زمان یک برآورد است، نه قول، چون ارائه‌دهنده ظرفیتش را بین همه تقسیم می‌کند. اگر دسته‌ای بیش از ۱۲ ساعت در صف بماند، ناموفق می‌شود (⁦errors⁩ با کد ⁦provider_capacity⁩)، هیچ هزینه‌ای کسر نمی‌شود و برآورد نگه‌داشته‌شده آزاد می‌شود؛ دوباره دسته بسازید. تا وقتی در صف است، لغو آن بی‌درنگ انجام می‌شود. مهلت اجرا (۲۴ ساعت) هم از لحظه‌ای شروع می‌شود که ارائه‌دهنده دسته را می‌گیرد، نه از لحظهٔ ساخت.

فایل‌های پردازش دسته‌ای تا ۷ روز نگه داشته می‌شوند، طبق اعلام ارائه‌دهنده: فایل ورودی از زمان بارگذاری و فایل‌های نتیجه و خطا از پایان دسته. زمان دقیق هر فایل در ⁦expires_at⁩ شیء فایل آمده است و پس از آن جارویس هم دیگر فایل را در اختیار شما نمی‌گذارد: مشخصات و دانلود آن ⁦404⁩ می‌دهد. پس نتیجه را به‌موقع دانلود کنید. هر زمان بخواهید می‌توانید فایل را زودتر با ⁦DELETE /v1/files/{id}⁩ حذف کنید؛ فایل ورودی دسته‌ای که هنوز تمام نشده حذف نمی‌شود. فایل شما برای پردازش به ارائه‌دهندهٔ مدل یا سرویس واسط او فرستاده می‌شود و نگهداری آن نزد او سیاست خودش است؛ جارویس خودش بایت‌های فایل و نتیجه را نگه نمی‌دارد و فقط نام فایل و فرادادهٔ دسته (رمزگذاری‌شده)، شمارش‌ها و سوابق هزینه را ثبت می‌کند.

همهٔ مدل‌های کاتالوگ در پردازش دسته‌ای نیستند. فقط مدل‌هایی کار می‌کنند که برای پردازش دسته‌ای عرضه شده‌اند و پلن کلید شما شامل‌شان می‌شود. فهرست جداگانه‌ای از آن‌ها منتشر نمی‌شود؛ مدلی که پشتیبانی نشود هنگام بارگذاری ۴۰۰ با ⁦Batch.ModelNotSupported⁩ و شمارهٔ خط می‌گیرد، بی‌آنکه چیزی ذخیره یا حساب شود، و بارگذاری هزینه ندارد؛ پس ساده‌ترین راه آزمایش یک مدل، بارگذاری یک فایل کوچک است. در هر فایل فقط مدل‌های یک خانواده می‌توانند باشند: یا همه Claude یا هیچ‌کدام (در غیر این صورت ۴۰۰ با ⁦Batch.MixedKeyFamilies⁩)؛ برای هر خانواده فایل و دسته‌ای جدا بسازید. چند مدل از یک خانواده را می‌توانید در یک فایل بیاورید (تا ۶۴ نوشتار مختلف از نام مدل)، به شرط آنکه همه با یک اشتراک پرداخت شوند و همهٔ خط‌ها یک مسیر داشته باشند: ⁦/v1/chat/completions⁩، ⁦/v1/responses⁩، ⁦/v1/embeddings⁩ یا ⁦/v1/messages⁩.

در کنسول می‌توانید کلید بسازید، نام‌گذاری کنید، تاریخ انقضا تعیین کنید و کلیدها را غیرفعال یا باطل کنید. مقدار کامل کلید فقط یک‌بار، هنگام ساخت، نمایش داده می‌شود؛ پس از آن فقط هش آن و چند نویسهٔ ابتدایی‌اش (برای شناسایی در فهرست کلیدها) نزد جارویس می‌ماند. تنها استثنا کلید پیش‌فرض است: اگر هنگام خرید پلن شخصی (نه تمدید) کلید شخصی فعالی نداشته باشید، ممکن است یک کلید پیش‌فرض برایتان ساخته شود. نسخهٔ رمزگذاری‌شدهٔ آن فقط برای این نگه داشته می‌شود که یک‌بار در صفحهٔ نتیجهٔ پرداخت نمایش داده شود، و این نمایش تا ۱۵ دقیقه پس از تأیید پرداخت ممکن است؛ اگر کلید را ندیدید، کلید تازه بسازید.

هر پلن مقدار مشخصی توکن و مدت اعتبار دارد و خرید آن پیش از استفاده پرداخت می‌شود (پلنی که با کد هدیه یا توکن‌های «خزانه توکن» می‌گیرید پرداختی ندارد). توکن هر خرید تاریخ انقضای خودش را دارد؛ اگر تا آن تاریخ مصرف نشود، بسته به نوع آن یا در «خزانه توکن» شما نگه داشته می‌شود یا منقضی می‌شود (جزئیات در شرایط استفاده و در کنسول). پلن‌هایی که در کنسول برچسب «بسته توکن» دارند نیز از همین قاعده پیروی می‌کنند و مثل بقیهٔ پلن‌ها خریداری می‌شوند. جدا از این‌ها، مالک یا مدیر تیم می‌تواند در صورت ارائه، از صفحهٔ تیم بستهٔ توکن تیمی بخرد. مصرف هر درخواست از موجودی توکن کم می‌شود و در کنسول قابل پیگیری است.

نه لزوماً. هر پلن فهرست مدل‌های مجاز خودش را دارد و درخواست برای مدلی بیرون از این فهرست رد می‌شود. پیش از خرید، مدل‌های هر پلن را در کنسول ببینید؛ بعد از خرید، فهرست مدل‌های مجاز کلید شما از درخواست ⁦GET /v1/models⁩ برمی‌گردد.

خرید پلن از طریق درگاه پرداخت در کنسول انجام می‌شود؛ بستهٔ توکن تیمی را، در صورت ارائه، مالک یا مدیر تیم از صفحهٔ تیم در کنسول می‌خرد. پس از پرداخت موفق، اشتراک فعال می‌شود و توکن‌ها به حساب شما یا موجودی تیم اضافه می‌شوند. تاریخچهٔ پرداخت‌ها و رسید هر پرداخت موفق در کنسول در دسترس است.

کنسول نمودار مصرف، موجودی توکن باقی‌مانده، تفکیک مصرف بر اساس مدل و کلید، و تاریخچه پرداخت‌ها را نمایش می‌دهد تا همیشه شفافیت کامل بر هزینه و مصرف داشته باشید.

هزینه بر اساس توکن‌های ورودی درخواست است و پس از برگشتن بردارها از موجودی کم می‌شود: ⁦max(1, ceil(prompt_tokens × rate / 1000))⁩ توکن جارویس، که ⁦rate⁩ نرخ همان مدل به‌ازای هر ۱٬۰۰۰ توکن ورودی است. پس هر درخواست موفق دست‌کم ۱ توکن هزینه دارد. نرخ هر مدل در جدول راهنمای Embedding و در پروفایل همان مدل در صفحهٔ «مدل‌ها» آمده است و مدلی که قیمت منتشرشده ندارد عرضه نمی‌شود. درخواست ناموفق، با هر خطایی، هزینه‌ای ندارد.

توکن‌ها را ارائه‌دهندهٔ مدل می‌شمارد و جارویس همان تعداد (⁦usage.prompt_tokens⁩ در پاسخ) را حساب می‌کند؛ فقط اگر ارائه‌دهنده عدد قابل‌استفاده‌ای برنگرداند، تعداد از روی طول متن (حدود یک توکن برای هر ۴ نویسه) برآورد می‌شود. توکنایزر مدل‌ها اغلب برای انگلیسی بهینه‌تر است و متن فارسی معمولاً به‌ازای هر نویسه توکن بیشتری می‌گیرد؛ پس همان طول متن در فارسی معمولاً توکن و هزینهٔ بیشتری از انگلیسی دارد. میزان دقیق به مدل و متن بستگی دارد: چند نمونهٔ کوتاه از متن‌های واقعی خودتان بفرستید و ⁦usage.prompt_tokens⁩ را ببینید.

قیمت هر ویدیو ثابت است و وقتی کسر می‌شود که سرویس ویدیو آن را بسازد، یا اگر درخواست را به‌دلیل قوانین محتوا رد کند. وقتی سرویس ویدیو درخواستی را پذیرفته و در حین ساخت به‌دلیل قوانین محتوا رد می‌کند (در API ⁦status: "failed"⁩ با ⁦error.code: "moderation"⁩)، طبق قوانین سرویس هزینهٔ همان ساخت کسر می‌شود و پیام خطا هم همین را صریح می‌گوید. در بقیهٔ شکست‌ها هزینه‌ای کسر نمی‌شود: درخواستی که پیش از ساخت رد شود، خطای سامانه یا مهلت خود سرویس ویدیو، ویدیوی در صفی که خودتان لغو کنید و ساختی که نتیجه‌اش معلوم نشود. ساخت دوباره، با توصیف اصلاح‌شده، یک درخواست تازه با هزینهٔ تازه است. اگر فکر می‌کنید درخواست شما مشکلی نداشته، شناسهٔ ویدیو را برای پشتیبانی بفرستید تا بررسی شود.

در حالتی نادر ممکن است ویدیو ساخته و هزینه‌اش کسر شود، اما جارویس نتواند آن را ذخیره کند. این مشکل از سمت جارویس است، نه شما: هزینه‌ای که کسر شده دوباره کسر نمی‌شود. در API چنین ویدیویی با ⁦status: "failed"⁩ و ⁦error.code: "storage_failed"⁩ برمی‌گردد (و عمداً ⁦completed⁩ نمی‌گوید، چون ویدیویی برای دانلود نیست). شناسهٔ ویدیو را برای پشتیبانی بفرستید تا پیگیری شود؛ نتیجهٔ پیگیری را پشتیبانی اعلام می‌کند. تا آن زمان همان درخواست را دوباره نفرستید، چون درخواست تازه هزینهٔ تازه دارد. راه‌های تماس در صفحهٔ «تماس و پشتیبانی» آمده است.

نه. پردازش دسته‌ای تخفیف ندارد: بدون تخفیف؛ هر خط با قیمت عادی حساب می‌شود، یعنی همان قیمتی که اگر همان درخواست را مستقیم می‌فرستادید. مزیت آن قیمت نیست؛ این است که برای کارهای بزرگ مثل خلاصه‌سازی، ترجمه، دسته‌بندی یا ساخت Embedding لازم نیست خودتان هم‌زمانی، تکرار و محدودیت نرخ را مدیریت کنید: درخواست‌ها را در یک فایل ⁦JSONL⁩ می‌فرستید و نتیجه را بعداً می‌گیرید. هنگام ساخت دسته برآورد حداکثر هزینه نگه داشته می‌شود و پس از پایان فقط مصرف واقعی کسر می‌شود (پرسش «چرا برآورد نگه‌داشته‌شده از هزینهٔ نهایی بیشتر است؟» را ببینید). راهنمای کامل در «راهنمای استفاده» (بخش «پردازش دسته‌ای») آمده است.

چون هنگام ساخت دسته هنوز معلوم نیست هر خط چقدر مصرف می‌کند. جارویس برای هر خط تخمین توکن ورودی را با سقف خروجی جمع می‌کند (⁦max_tokens⁩ خود خط؛ اگر ندادید، بیشینهٔ خروجی مدل یا ۴٬۰۹۶ توکن) و مجموع را به‌عنوان برآورد حداکثر از موجودی شما کنار می‌گذارد، تا مطمئن باشد موجودی‌تان مصرف نهایی را می‌پوشاند. پس از پایان دسته فقط مصرف واقعی هر خط، از ⁦usage⁩ همان خط، کسر می‌شود و بقیهٔ برآورد آزاد می‌شود؛ خط‌های فایل خطا حساب نمی‌شوند. برآورد سقف نیست: اگر پاسخ‌ها از برآورد بلندتر شوند، مصرف واقعی کسر می‌شود و بخشی که موجودی شما پوشش ندهد در مصرف شما به‌صورت مازاد ثبت می‌شود. این روش از شرط «موجودی مثبت» هم سخت‌گیرانه‌تر است: اگر موجودی یا سقف کلید برآورد را نپوشاند، ساخت دسته ۴۰۲ می‌گیرد و پیامش با «برآورد حداکثر N توکن» تمام می‌شود. برای کوچک‌تر شدن برآورد، ⁦max_tokens⁩ هر خط را نزدیک به نیازتان بگذارید.

با دعوت دوستان، توکن هدیه بگیرید. پس از ثبت‌نام در کنسول، لینک یا کد دعوت اختصاصی خود را دریافت می‌کنید و با هر خرید کاربران دعوت‌شده، بخشی از توکن خریداری‌شده به شما هدیه داده می‌شود. هدیه دعوت به صورت توکن به اشتراک شما افزوده می‌شود و قابل برداشت نقدی نیست؛ اگر اشتراک فعالی نداشته باشید، با فعال‌سازی اشتراک بعدی اضافه می‌شود. درصد دقیق هدیه در کنسول نمایش داده می‌شود.

با خرید یک پلن واجد شرایط تیمی، تیم را از روی همان اشتراک می‌سازید و مالک آن می‌شوید؛ اعضا را با نقش مدیر، عضو یا بیننده دعوت می‌کنید. موجودی تیم با کلیدهای API تیمی مصرف می‌شود. این کلیدها را مالک و مدیر می‌سازند و جدا از کلیدهای شخصی مدیریت می‌شوند. مصرف هر کلید به نام سازندهٔ آن ثبت می‌شود و مالک و مدیر آن را به تفکیک کلید، سازنده و مدل در داشبورد تیم می‌بینند.